Duygusal zeka, akademik başarı kadar — hatta bazı araştırmalar daha fazla — önemli bir yaşam becerisi. John Gottman'ın "duygusal koçluk" araştırmaları, ebeveynlerin bu süreçteki rolünü çarpıcı biçimde ortaya koyuyor.
Duyguları İsimleştirmek
Çocuğun duyguunu yok saymak ("Ağlama, bir şey yok"), abartmak ya da çözmek yerine — isimlendirmek. "Çok kızgın hissediyorsun" demek, çocuğun o duyguyu tanımasına ve düzenlemesine yardımcı oluyor. Nörobilimsel araştırmalar, duyguyu söze dökmek (affect labeling) amigdala aktivasyonunu azaltıyor.
"İsimlendirebildiğin şeyi ehlileştirebilirsin — bu çocuklar için de yetişkinler için de geçerli."
Ebeveynin Kendi Duygu Düzenlemesi
Araştırmalar, çocukların en çok ebeveynin kendi duygu düzenleme modelini taklit ettiğini gösteriyor. Yani çocuğa duygu öğretmek, önce ebeveynin kendi duygularıyla sağlıklı ilişki kurmasından geçiyor. Bireysel danışmanlık bu süreçte ebeveyne de katkı sağlıyor.